Please download Java(tm).

İşte bir hayat hikayesi. Onlar gencecik kadınlardı her şeyden önce. Hayalleri vardı, ümitleri, sevinçleri, üzüntüleri, aşkları vardı. Kim bilir daha neleri vardı artık hiç öğrenemeyeceğimiz...

Şubat ayında evlenecekti Aysun öğretmen. Erken evlenip eş durumundan Ankara'ya tayinini alabilirdi ama hep reddetti bunu. Öğrencilerinin ona ihtiyacı vardı. İlk gittiklerinde okul perişan haldeydi. Kendi elleriyle kazma kürekle tamir ettiler, boyadılar. Okulun bir çok ihtiyacını ceplerinden karşıladılar.
Burçin ve Aysun Öğretmen'in şehit olduğu okula, iki yıldır yakacak tahsisi yapılmamış. Her gün bir öğrenci tezek getiriyor ve onunla ısınılıyormuş. Daha da önemlisi okulda ne yangın söndürme tüpleri ne de yangın söndürme aletleri varmış...

Her sabah öğrencilerine sıcak ortam hazırlamak için erkenden köye giden ve sobayı yakan öğretmenlere,O günde 4. sınıf öğrencisi olan 10 yaşındaki Okan Kömürcü yardım etmek istedi. Elindeki tineri sobaya döken Kömürcü'nün bir anda alevler arasında kaldığını gören 24 yaşındaki öğretmen Burçin Uysal, öğrencileri sınıftan boşaltmaya çalışırken, kendisini ise sonucun ne olacağını düşünmeden öğrencisinin üzerine attı. Aynı alevlerin Burçin öğretmeni de sarması üzerine, bu defa öğretmen Aysun Karalar, üzerindeki kabanı çıkarıp eline alarak yanan arkadaşını ve öğrencisini kurtarmak için alevlerin arasına daldı. Bu esnada, aynı okulda görev yapan öğretmen Elif Tezcan da diğer sınıfta bulunan pencerenin camını kırarak öğrencileri okuldan tahliye ederken, büyük bir facianın önüne geçmiş oldu.

Aysun öğretmen hastane hastane dolaştırılırken vücudundaki ağır yanıklara yenik düştü. O daha sadece 22 yaşındaydı. Etiyle kemiğiyle alt tarafı bir insandı. Önünde koca bir hayat ve hayalleri vardı...

Dedik ya "İnsan"dı...