Kasabanın birinde yasayan dünyalar güzeli bir kız varmış....

Kız o kadar güzelmiş ki civar kasabalardan  bir suru yakışıklı, eğitimli genç, kızı görmeye ve ona evlenme teklifi  etmeye gelirmiş. Bu güzel kızla  ayni kasabada yasayan bir başka yakışıklı genç de onunla evlenmek istemiş fakat kız, diğerlerini reddettiği gibi onu  da reddetmiş. Bunun üzerine bu  genç kasabayı terk etmiş ve başka bir yerde kendine yepyeni bir hayat kurmuş.

Aradan yıllar geçmiş, delikanlı kasabayı ziyarete  gelmiş. Yoldan gecen yaslı bir adama o genç kızın su  anda ne yaptığını sormuş. Yaşlı adam kocaman gül bahçesi olan bir evi  göstermiş ve kızın bu evde yasadığını söylemiş.

Delikanlı evin önüne pusu kurmuş  ve merakla kızın kocasını  görmeyi beklemiş. Aradan birkaç saat geçmiş, evden  yaşlı, kel, göbekli ve suratsız  bir adam çıkmış... Delikanlı gözlerine  inanamamış...

 Bunun üzerine cesaretini toplayan delikanlı, kızın  kapısını çalmış, kendini hatırlatmış ve kıza neden  böyle bir adamla evlendiğini  sormuş. Kız, "Soruna cevap vereceğim ama önce  bahçeye gitmeni ve oradaki en  güzel gulu bulup bana getirmeni istiyorum.

Bu arada unutma, gulu ararken asla geriye dönmeyeceksin"..

Adam hızla bahçeye koşmuş ve kocaman kırmızı bir gül  görmüş... Tam koparacakken , biraz ilerde sari  ve ihtişamlı bir gül çarpmış gözüne... Tam ona uzanırken ilerde pembe bir  gonca görmüş... "Belki ilerde daha iyisi vardır" diye düşünen genç,goncayı  da koparmamış ve bir anda bahçenin sonuna gelmiş... Sonunda çaresizce  köşedeki yaprakları dökülmüş, solmaya yüz tutmuş gülü koparıp, kıza götürmüş.

Solgun gülü gören kız, tebessüm etmiş ve söyle demiş: "  neden yaşlı bir adamla evlendiğimi sanırım anlamışsındır?  Tüm güzellikleri bir bir harcarken, zamanın ilerlediğini ve beni  nelerin beklediğini hiç hesap etmemiştim. Ve sonunda beni bekleyen  solgun bir güle razı olmak zorunda kaldım"

Etrafınızdaki güzellikleri elinizin  tersiyle itmeyin, yolun  sonunda sizi bekleyen sürpriz hayal ettiğiniz kadar  iyi olmayabilir...